Precyzyjna Ochrona, Lustrzany Blask

Standardowo stosuje się szkło hartowane 8–10 mm. W przypadku większych rozpiętości lub obciążeń wiatrem bezpieczniej jest wybrać 12 mm. Pamiętaj, że grubość musi iść w parze z właściwym montażem – bez sztywnych punktów balustrada może się uginać.

Dodatkowo warto rozważyć laminowanie: dwa tafle połączone folią PVB zachowują transparentność, a przy uszkodzeniu nie rozpadają się na części. To rozwiązanie szczególnie polecane na wysokościach powyżej pierwszego piętra.

Zanim złożysz zamówienie, poproś o obliczenia wytrzymałościowe. Dobry producent bez problemu je przygotuje i zweryfikuje, czy projekt spełnia normę PN-EN 1991.

Nigdy nie używaj szorstkich zmywaków ani proszków ściernych. Powierzchnia hartowanego szkła jest twarda, ale mikro-rysy osłabiają strukturę i z czasem stają się widoczne przy słońcu.

Do codziennego czyszczenia wystarczy miękka ściereczka z mikrofibry i roztwór wody z octem (10:1). Spłucz czystą wodą i wytrzyj do sucha – dzięki temu unikniesz smug. Unikaj preparatów z amoniakiem, które mogą matowieć krawędzie klejone.

Jeśli na szkle pojawią się tłuste odciski palców, użyj płynu do okien bez alkoholu. Przetrzyj jednym ruchem z góry na dół, następnie poziomo – szybko pozbędziesz się zacieków.

Nie. Proces hartowania poprzedza cięcie i wiercenie na surowej tafli. Po wygrzaniu w piecu (powyżej 600 °C) i nagłym schłodzeniu wewnątrz tworzą się naprężenia, które nadają wytrzymałość, ale też sprawiają, że szkło „pracuje” jako całość.

Każda próba poprawki wymiarów doprowadzi do pęknięcia w drobne, bezpieczne kawałki. Dlatego dokładny pomiar musi być wykonany jeszcze przed zamówieniem – najlepiej przez instalatora, który przejmie odpowiedzialność za ewentualne różnice.

Pamiętaj też o tolerancji: dla tafli powyżej 2 m² dopuszczalne odchylenie to ±2 mm. W przypadku szkła fazowanego lub laminowanego błędy mogą się sumować, dlatego zawsze warto zostawić minimalny luz montażowy.

Powłoka odtłuszczająca znacząco redukuje widoczność odcisków, szczególnie w ciemnych, błyszczących frontach kuchennych. Jej tajemnica tkwi w nanocząsteczkach krzemu, które wypełniają mikro-pory szkła.

Koszt takiej tafli jest wyższy o 15–20%, ale zaoszczędzony czas sprzątania szybko to rekompensuje. Dodatkowo powierzchnia staje się odporniejsza na środki czyszczące z niskim pH – nie matowieje tak szybko jak zwykłe szkło.

Ważne: nie stosuj żadnych wosków samochodowych ani preparatów „z pielęgnacją” – mogą zakłócić działanie powłoki. Producent zazwyczaj daje 5-letnią gwarancję, pod warunkiem przestrzegania instrukcji pielęgnacji.

Minimalny odstęp między taflami to 6 mm – gwarantuje swobodny przesuw i kompensację wahań temperaturowych. Jeśli zdecydujesz się na system „soft-close”, dodaj jeszcze 4 mm na mechanizm hamujący.

Sama szyna powinna być dłuższa o szerokość skrzydła + 10 mm po każdej stronie. Dzięki temu podczas otwierania nie uderzysz o ścianę, a przy wyjmowaniu tafli do czyszczenia nie trzeba będzie demontować całej konstrukcji.

Pamiętaj o progu: najniższy możliwy to 18 mm. Jeśli chcesz tzw. „zero-prog”, wybierz ukryty system wrębny – wymaga podcięcia posadzki, ale daje efekt jednolitej powierzchni.

Zacznij od rysunku CAD lub prostego szkicu w skali 1:20. Zaznacz wszystkie wymiary zewnętrzne, otwory, wycięcia i fazowania. Podaj je w milimetrach – unikniesz pomyłek przy konwersji.

Dołącz zdjęcia miejsca montażu: pozwolą sprawdzić, czy nie ma zakłóceń (np. nierówne ściany, rury ogrzewania). Producent szybciej zauważy potencjalne problemy i zaproponuje alternatywne mocowania.

Jeżeli potrzebujesz atestu PZH lub certyfikatu ognioodporności, zaznacz to w zapytaniu. Wiele szklarni może przygotować dokumenty już na etapie produkcji, co przyspiesza późniejsze odbiory budowlane.